Etykietowanie tych środków spożywczych musi być zgodne z ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 149 i 60)  
i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia
25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011 r.  s. 18,  z późn. zm.).

Informacje i wyjaśnienia odnośnie stosowania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 można znaleźć w dokumentach opracowanych przez Komisję Europejską w porozumieniu z państwami członkowskimi i dostępnych na jej stronach internetowych:

http://ec.europa.eu/food/safety/labelling_nutrition/labelling_legislation/index_en.htm

http://ec.europa.eu/food/safety/labelling_nutrition/vitamins_minerals/index_en.htm

Środki spożywcze wprowadzane do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej muszą być oznakowane w języku polskim. Sposób oznakowania musi być zrozumiały
dla przeciętnego konsumenta. Napisy muszą być wyraźne, czytelne i nieusuwalne, umieszczone w widocznym miejscu, a także nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte lub przesłonięte innymi nadrukami lub obrazkami.

Oznakowanie, prezentacja i reklama środków spożywczych  nie może wprowadzać konsumentów w błąd, w szczególności:

  1. co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji;
  2. przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których
    on nie posiada;
  3. przez sugerowanie, że środek spożywczy ma szczególne właściwości, gdy
    w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości, zwłaszcza przez szczególne podkreślanie obecności lub braku określonych składników lub składników odżywczych;
  4. przez sugerowanie poprzez wygląd, opis lub prezentacje graficzne, że chodzi
    o określony środek spożywczy lub składnik, mimo że w rzeczywistości komponent lub składnik naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spożywczym został zastąpiony innym komponentem lub innym składnikiem.

 

Ponadto oznakowanie, prezentacja i reklama suplementów diety nie może przypisywać tym produktom właściwości zapobiegania chorobom lub leczenia chorób ludzi bądź też odwoływać się do takich właściwości.